Ciekawa opinia, ale może wskaż jakiś element niezgodny z prawdą w tym, co napisałem. Ciekawe też, czy "ociepleniem wizerunku" jest opis genezy (bez wiatrowyczyzny, czy cienia "symetrycyzmu") i sprawstwa ludobójstwa na Polakach, poddania się już współczesnych banderowców doprowadzeniu do autokarykatury po '91, przypomnienie że przejmując samorządy na dzisiejszej zachodniej Ukrainie zwalczają mniejszości narodowe (wyjątek - Stanisławów - dziś Iwano-Frankiwsk - ale to inny temat), czy może coś innego.
Porozumienie lubelskiej AK-WiN z UPA było dla odmiany faktem - efektem którego była zresztą dość znana przez zainteresowanych historią wspólna akcja na lokalne centrum czerwonych sił w Hrubieszowie.
Obie strony zasadniczo przestrzegały warunków porozumienia. Dnia 6 kwietnia 1946 r. przeprowadzono pierwszą wspólną akcję bojową, zdobywając razem stację kolejową w Werbkowicach. Jedno z najważniejszych spotkań polsko-ukraińskich odbyło się 19 maja 1946 r. w folwarku Miętkie. Polskie podziemie reprezentowali: szef BiP Okręgu Lublin Jan Zatrąg „Ostoja”, por. Wacław Dąbrowski „Azja”, por. Kazimierz Witrylak „Hel”-”Druk” i czterech oficerów WiN o nieustalonych nazwiskach. Ukraińców zaś Teodor Harasymiuk „Dunajski”, (NN) „Pewnyj”-”Jawir” i Zacharczuk „Chmurnyj”. Po potwierdzeniu na nim wcześniejszych uzgodnień, Polacy zaproponowali wspólne uderzenie na Hrubieszów, jednocześnie przedstawiając dane wywiadu o siłach NKWD i polskich komunistów oraz plany miasta. Natychmiast po spotkaniu polską propozycję przekazano dowódcy UPA w Polsce płk. Mirosławowi Onyszkiewiczowi „Orestowi”, który skontaktował się z Krajowym Prowydnikiem OUN Jarosławem Staruchem „Stiahem” a on, choć bez entuzjazmu, zaakceptował plan WiN-u.
Hrubieszów w tym okresie był typowym prowincjonalnym miasteczkiem przedwojennej Polski, gdzie przeważały drewniane domy i jedynie kilka budynków w centrum było murowanych. Miasto z zachodu na wschód przecinała szeroka na ponad 20 metrów rzeka Huczwa. Centrum miasta znajdowało się na południe od rzeki. Tam miały swoje siedziby Powiatowy Urząd Bezpieczeństwa Publicznego, Powiatowa Komenda MO, jednostka NKWD (w dworku „Du Chateau”) w sile ok. 150 ludzi, Komitet Powiatowy PPR, Komenda Miasta i siedziba Ukraińskiej Komisji Przesiedleńczej. Na północnym brzegu, ok. kilometra od zabudowań rozlokowane były koszary 5 pułku i komenda 32 odcinka WOP. Obie części miasta łączył drewniany most, zwany potocznie chełmskim. (...)
Całość:
http://podziemiezbrojne.blox.pl/2006/12 ... esc-1.html
Chętnie przeczytam na konkretach, co masz na myśli.
Ostatnia propozycja to, sorry, parodia dowcipu. Wszystko, o czym wspomniałem wyżej jest dostępne w polskich źródłach, w tym duża część obecna - z przypisami - w tak "wymagającym", jak wiki. Może poza kwestią stanowisk różnych nurtów tamtejszego nacjonalizmu np. wobec Lwów na Cmentarzu Orląt. Tu jednak, poza wrzuconym przeze mnie linkiem, wystarczy np. "wujek Google". Oczywiście rozumiem, że coś się może nie zgadzać z wyznawanym stereotypem (np. "wszyscy Ukraińcy to banderowcy") albo własnym zasobem wiedzy. Wtedy jednak najpierw warto udowodnić, że ktoś ściemnia zanim się pojedzie.
Jedynym fragmentem, w którym bazuję na źródłach ukraińskich, ale raczej "liberalnych", niż banderowskich jest wątek niemiecko-sorosowego wpływu na Poroszenkę i Hrojsmana, z czym wiążę absurdalną na pierwszy rzut oka negacjonistyczno-antypolską politykę historyczną nominalnych "proeuropejskich liberałów" z Kijowa.