Lato na prezesa PZPN? "Zatesknimy" jeszcze za List
: 23.06.2008, 11:43
Wywiad ze Sportu z dn. 21.06. 2008
Wnioski płynące z tego wywiadu, dla mnie osobiście są przerażające... Jeszcze "zatęsknimy" za Listkiewiczem.
Czas na niewygodne pytania
Wpisał: Łukasz Żurek
21.06.2008.
Lubujący się w wyszukiwaniu futbolowych analogii wskazywali na włoską przygodę sprzed dwóch lat. Wtedy w Serie A posypały się karne degradacje za korupcję, a mimo to Italia sięgnęła po mistrzostwo świata. Fantaści wierzyli, że tego lata historia się powtórzy. Tyle że piłkarskimi herosami okazać się mieli biało-czerwoni. Takie myślenie okazało się jednak dobrym scenariuszem na niskobudżetowy film z gatunku science fiction. Pierwszy klaps z bliska widział Grzegorz Lato, członek zarządu PZPN.
- Ma pan jakiś sprawdzony sposób na kaca?
- Powiem panu, że ja rzadko piję. Nie pamiętam, kiedy ostatni raz byłem zawiany...
- Chodzi mi raczej o moralny dół po nieudanym podboju kontynentu w wykonaniu naszych piłkarzy.
- Sami żeście napompowali ten balon - wy, dziennikarze! Że niby Austrię pokonamy w cuglach, z Chorwacją też powinno pójść, a i z Niemcami powalczymy...
- ?!
- A jak się ośmieliłem coś powiedzieć, toście mnie odsądzili od czci i wiary. Że niby przeciwko Beenhakkerowi jestem...
ZAMACH STANU ROBIMY
- Twierdzi pan, że dziennikarze powinni przeprosić za blamaż drużyny narodowej na mistrzostwach Europy?!
- No tego nie powiedziałem. Ale wydaje mi się, że w innych krajach to się rzeczowo o piłce pisze. A u nas poziom dziennikarstwa bywa żenujący. Taki redaktor Zieliński twierdzi, że ja komuch jestem i beton. A jak za trenera Wójcika wracaliśmy z eliminacyjnego meczu, to dał taki popis, że cały samolot trzeba było po nim sprzątać. Powinien z pampersami wszędzie jeździć. Ale ja się nim jeszcze zajmę...
- Wróćmy do teraźniejszości.
- No to całkiem świeży przykład - siadam z Włodkiem Smolarkiem w restauracji, zamawiamy po lampce wina i od razu wielka sensacja, że niby zamach stanu robimy. A myśmy tylko o szkoleniu młodzieży rozmawiali...
- A nie szukaliście przyczyn klęski zespołu Beenhakkera?
- A czego tu szukać? Nie było ognia, nie było kim straszyć. Były za to błędy w powołaniach, w przygotowaniu drużyny i w zestawieniu wyjściowej jedenastki. Trener bał się ryzyka, zbyt mocno zaufał doświadczonym graczom. A prawda jest taka, że ich czas w kadrze już minął. O nazwiska proszę nie pytać...
- Wstydzi się pan turniejowego występu Polaków?
- Nie. Bo spójrzmy chociażby na Francuzów. Co oni mają powiedzieć?
- Spójrzmy raczej na zestaw ich rywali. Gdyby to Polacy znaleźli się w grupie śmierci, bardzo możliwe, że co cztery dni pokazywałyby nas wszystkie telewizje świata. W paśmie rozrywkowym...
- Ależ ja przestrzegałem nawet przed zespołami z grupy B. Mówiłem, że nie do zatrzymania może być Chorwacja i powtarzałem, że boję się współgospodarzy. Moje obawy się potwierdziły. Ciekawy jestem, jak skwituje to Beenhakker w swoim raporcie. To już niedługo - 3 lipca na zarządzie. Ale już dziś uważam, że powinien zostać na swoim stanowisku. Eliminacje mistrzostw świata za pasem. Nie ma czasu na zmiany...
TAK ZAŻYCZYŁ SOBIE BEENHAKKER
- To znaczy, ze nic się nie stało i będzie głaskanie zamiast burzy?!
- Nikt nie mówi o głaskaniu. Selekcjoner na pewno usłyszy kilka niewygodnych pytań. Ale nie złośliwych, tylko merytorycznych. Mamy do tego pełne prawo, bo przecież przed mistrzostwami spełnione zostały wszystkie jego postulaty. A nazywając rzeczy po imieniu - wszystkie zachcianki. Kogo wskazał, ten otrzymywał posadę. Chciał na przykład holenderskiego fizjologa, to go dostał, mimo że w tej branży mamy znakomitych fachowców - na dodatek perfekcyjnie mówiących po angielsku.
- Był pan przy tej kadrze w Austrii. Jak to wszystko wyglądało z boku?
- Wie pan, niewiele mogę powiedzieć, bo mieszkałem w innym hotelu niż reprezentacja. Zresztą, podobnie jak inni członkowie ekipy PZPN. Tak zażyczył sobie Beenhakker. Nie bardzo mi to odpowiadało, bo przecież z formalnego punktu widzenia jestem jego pracodawcą, a nie mogłem być blisko drużyny. Zaglądaliśmy tylko na treningi i do szatni. Mogę powiedzieć, że po każdym meczu chłopcy byli naprawdę zdruzgotani.
- Nastroje były podobnie, kiedy dotarła wiadomość o tragicznej śmierci Adama Ledwonia?
- Wszyscy byliśmy bardzo poruszeni.
- Nie było tego ani widać, ani słychać. Kierownictwo PZPN nie zareagowało tak, jak powinno.
- Nieprawda. Były starania, żeby mecz z Austrią rozpocząć minutą ciszy albo zagrać z czarnymi opaskami na rękawie. Ale UEFA nie wyraziła na to zgody.
- Europejska federacja nie decydowała jednak, kto może udać się na ceremonię pogrzebową byłego reprezentanta Polski...
- Nikt nas nie poinformował, gdzie i o której. Wszystko odbyło się szybko i po cichu. Gdybyśmy mieli adres i datę, to gwarantuję, że delegacja związku pojawiłaby się na miejscu.
- Chyba nie chce pan powiedzieć, że przez tydzień nie dało się tego ustalić. Ludzie mówią o skandalu...
- W porządku. To był błąd, ale nie mówmy o skandalu. I nie chciałbym już rozmawiać na ten temat. Każda śmierć to tragedia...
BYŁOBY CO PISAĆ
- Zakończmy więc wątkiem piłkarskim. Nadszedł czas, by usiadł pan na fotelu prezesa PZPN?
- Jestem jednym z kilku poważnych kandydatów. Każdego szanuję i nikogo nie lekceważę. Skoro jednak mam zamiar wystartować w wyborach, to znaczy, że na czele związku widzę siebie. To byłoby ukoronowanie mojej kariery. Mam swój program i pomysł na to, jak zamknąć najbardziej niechlubny rozdział polskiego futbolu. Nie może być tak, że afera korupcyjna trwa w Polsce piąty rok. We Włoszech podobną sprawę zamknięto w sześć miesięcy. A u nas zanosi się na to, że za dawne winy kluby karane będą nawet i za 10 lat!
- Bolączki rodzimej piłki będzie można leczyć z pułapu innego niż fotel sternika?
- Będzie z tym ciężko. Ale po co z góry zakładać porażkę? Nie lubię przegrywać, jestem uparty i potrafię walczyć. Zdaję sobie sprawę, że w tej batalii będę brzydko „szczypany” - nie raz i nie dwa. Również przez dziennikarzy. Bo najłatwiej wcisnąć komuś w usta coś pikantnego i sprzedać. A czemu nie powęszycie wokół innych? Kandyduje Czarnecki, jest Jagodziński...
- Opłaci się węszyć?
- Byłoby co pisać...
Wnioski płynące z tego wywiadu, dla mnie osobiście są przerażające... Jeszcze "zatęsknimy" za Listkiewiczem.
Czas na niewygodne pytania
Wpisał: Łukasz Żurek
21.06.2008.
Lubujący się w wyszukiwaniu futbolowych analogii wskazywali na włoską przygodę sprzed dwóch lat. Wtedy w Serie A posypały się karne degradacje za korupcję, a mimo to Italia sięgnęła po mistrzostwo świata. Fantaści wierzyli, że tego lata historia się powtórzy. Tyle że piłkarskimi herosami okazać się mieli biało-czerwoni. Takie myślenie okazało się jednak dobrym scenariuszem na niskobudżetowy film z gatunku science fiction. Pierwszy klaps z bliska widział Grzegorz Lato, członek zarządu PZPN.
- Ma pan jakiś sprawdzony sposób na kaca?
- Powiem panu, że ja rzadko piję. Nie pamiętam, kiedy ostatni raz byłem zawiany...
- Chodzi mi raczej o moralny dół po nieudanym podboju kontynentu w wykonaniu naszych piłkarzy.
- Sami żeście napompowali ten balon - wy, dziennikarze! Że niby Austrię pokonamy w cuglach, z Chorwacją też powinno pójść, a i z Niemcami powalczymy...
- ?!
- A jak się ośmieliłem coś powiedzieć, toście mnie odsądzili od czci i wiary. Że niby przeciwko Beenhakkerowi jestem...
ZAMACH STANU ROBIMY
- Twierdzi pan, że dziennikarze powinni przeprosić za blamaż drużyny narodowej na mistrzostwach Europy?!
- No tego nie powiedziałem. Ale wydaje mi się, że w innych krajach to się rzeczowo o piłce pisze. A u nas poziom dziennikarstwa bywa żenujący. Taki redaktor Zieliński twierdzi, że ja komuch jestem i beton. A jak za trenera Wójcika wracaliśmy z eliminacyjnego meczu, to dał taki popis, że cały samolot trzeba było po nim sprzątać. Powinien z pampersami wszędzie jeździć. Ale ja się nim jeszcze zajmę...
- Wróćmy do teraźniejszości.
- No to całkiem świeży przykład - siadam z Włodkiem Smolarkiem w restauracji, zamawiamy po lampce wina i od razu wielka sensacja, że niby zamach stanu robimy. A myśmy tylko o szkoleniu młodzieży rozmawiali...
- A nie szukaliście przyczyn klęski zespołu Beenhakkera?
- A czego tu szukać? Nie było ognia, nie było kim straszyć. Były za to błędy w powołaniach, w przygotowaniu drużyny i w zestawieniu wyjściowej jedenastki. Trener bał się ryzyka, zbyt mocno zaufał doświadczonym graczom. A prawda jest taka, że ich czas w kadrze już minął. O nazwiska proszę nie pytać...
- Wstydzi się pan turniejowego występu Polaków?
- Nie. Bo spójrzmy chociażby na Francuzów. Co oni mają powiedzieć?
- Spójrzmy raczej na zestaw ich rywali. Gdyby to Polacy znaleźli się w grupie śmierci, bardzo możliwe, że co cztery dni pokazywałyby nas wszystkie telewizje świata. W paśmie rozrywkowym...
- Ależ ja przestrzegałem nawet przed zespołami z grupy B. Mówiłem, że nie do zatrzymania może być Chorwacja i powtarzałem, że boję się współgospodarzy. Moje obawy się potwierdziły. Ciekawy jestem, jak skwituje to Beenhakker w swoim raporcie. To już niedługo - 3 lipca na zarządzie. Ale już dziś uważam, że powinien zostać na swoim stanowisku. Eliminacje mistrzostw świata za pasem. Nie ma czasu na zmiany...
TAK ZAŻYCZYŁ SOBIE BEENHAKKER
- To znaczy, ze nic się nie stało i będzie głaskanie zamiast burzy?!
- Nikt nie mówi o głaskaniu. Selekcjoner na pewno usłyszy kilka niewygodnych pytań. Ale nie złośliwych, tylko merytorycznych. Mamy do tego pełne prawo, bo przecież przed mistrzostwami spełnione zostały wszystkie jego postulaty. A nazywając rzeczy po imieniu - wszystkie zachcianki. Kogo wskazał, ten otrzymywał posadę. Chciał na przykład holenderskiego fizjologa, to go dostał, mimo że w tej branży mamy znakomitych fachowców - na dodatek perfekcyjnie mówiących po angielsku.
- Był pan przy tej kadrze w Austrii. Jak to wszystko wyglądało z boku?
- Wie pan, niewiele mogę powiedzieć, bo mieszkałem w innym hotelu niż reprezentacja. Zresztą, podobnie jak inni członkowie ekipy PZPN. Tak zażyczył sobie Beenhakker. Nie bardzo mi to odpowiadało, bo przecież z formalnego punktu widzenia jestem jego pracodawcą, a nie mogłem być blisko drużyny. Zaglądaliśmy tylko na treningi i do szatni. Mogę powiedzieć, że po każdym meczu chłopcy byli naprawdę zdruzgotani.
- Nastroje były podobnie, kiedy dotarła wiadomość o tragicznej śmierci Adama Ledwonia?
- Wszyscy byliśmy bardzo poruszeni.
- Nie było tego ani widać, ani słychać. Kierownictwo PZPN nie zareagowało tak, jak powinno.
- Nieprawda. Były starania, żeby mecz z Austrią rozpocząć minutą ciszy albo zagrać z czarnymi opaskami na rękawie. Ale UEFA nie wyraziła na to zgody.
- Europejska federacja nie decydowała jednak, kto może udać się na ceremonię pogrzebową byłego reprezentanta Polski...
- Nikt nas nie poinformował, gdzie i o której. Wszystko odbyło się szybko i po cichu. Gdybyśmy mieli adres i datę, to gwarantuję, że delegacja związku pojawiłaby się na miejscu.
- Chyba nie chce pan powiedzieć, że przez tydzień nie dało się tego ustalić. Ludzie mówią o skandalu...
- W porządku. To był błąd, ale nie mówmy o skandalu. I nie chciałbym już rozmawiać na ten temat. Każda śmierć to tragedia...
BYŁOBY CO PISAĆ
- Zakończmy więc wątkiem piłkarskim. Nadszedł czas, by usiadł pan na fotelu prezesa PZPN?
- Jestem jednym z kilku poważnych kandydatów. Każdego szanuję i nikogo nie lekceważę. Skoro jednak mam zamiar wystartować w wyborach, to znaczy, że na czele związku widzę siebie. To byłoby ukoronowanie mojej kariery. Mam swój program i pomysł na to, jak zamknąć najbardziej niechlubny rozdział polskiego futbolu. Nie może być tak, że afera korupcyjna trwa w Polsce piąty rok. We Włoszech podobną sprawę zamknięto w sześć miesięcy. A u nas zanosi się na to, że za dawne winy kluby karane będą nawet i za 10 lat!
- Bolączki rodzimej piłki będzie można leczyć z pułapu innego niż fotel sternika?
- Będzie z tym ciężko. Ale po co z góry zakładać porażkę? Nie lubię przegrywać, jestem uparty i potrafię walczyć. Zdaję sobie sprawę, że w tej batalii będę brzydko „szczypany” - nie raz i nie dwa. Również przez dziennikarzy. Bo najłatwiej wcisnąć komuś w usta coś pikantnego i sprzedać. A czemu nie powęszycie wokół innych? Kandyduje Czarnecki, jest Jagodziński...
- Opłaci się węszyć?
- Byłoby co pisać...
Bo czasami myśle, że im większy burdel tym lepiej dla nas. Jak pojawi się władza zorganizowana, to już nie przejdzie żaden kontrowersyjny transparent, za piro będą karać po 10 koła obojętnie czy to będzie zimny ogień czy 100 rac, okrzyki wulgarne też będą zakazane i się skończą dobre czasy ostatecznie. Fakt, chciałbym piłkę bez korupcji, z fachowcami nią sterującymi, ale nie za każdą cenę