Spokojnie, damy radę. W związku z przezabawnymi uwagami cichego, mała przypominka, jak finał poprzedniego protestu odnotowała "G.W.":
Ekstraklasa: Legia godzi się z SKLW
Koniec z twardą polityką Legii wobec tych, którzy na stadionie przy Łazienkowskiej notorycznie łamali regulamin i wyzywali właścicieli klubu. W poniedziałek prezes Paweł Kosmala uścisnął dłoń przedstawicielowi stowarzyszenia kibiców, które kierowało protestem na trybunach.
W porozumieniu nie przeszkodziło mu to, że czołową rolę w Stowarzyszeniu Kibiców Legii Warszawa wciąż odgrywa Piotr S. "Staruch", który po śmierci Jana Wejcherta intonował na trybunach: "Jeszcze jeden!", życząc śmierci innemu właścicielowi klubu Mariuszowi Walterowi. Przedstawiciele klubu zapowiedzieli wtedy, że "Staruch" na stadion już nigdy nie wejdzie.
- Wiem, że Piotr S. ma proces sądowy i zakaz stadionowy. Tak jak po krwawej I wojnie światowej strony musiały dojść do porozumienia i wybaczyć sobie wiele rzeczy, tak i my chcemy zupełnie inaczej budować relacje w warunkach pokoju - mówił Kosmala.
Co wybaczyła Legia?
W 2007 r. w przerwie meczu Pucharu Intertoto z Vetrą w Wilnie na boisko wbiegli kibole i pobili się z policją. Klub wyrzucono z europejskich pucharów, a władze rozpoczęły walkę z chuliganami. Stowarzyszenie uznało zakazy stadionowe dla łamiących regulamin za represje. Na trybunach zapanowała cisza przerywana chóralnym: "ITI sp..." i innymi wulgarnymi okrzykami pod adresem właścicieli i władz klubu. Do tak rozumianego "protestu" dołączono postulaty, od których spełnienia SKLW uzależniało powrót dopingu, m.in. przywrócenie ulubionego przez kibiców herbu, zniesienie zakazów stadionowych czy ostatnio obniżkę cen biletów na nowym stadionie.
- Staramy się tym nie przejmować. Można powiedzieć, że już się uodporniliśmy. Jeżeli 300 osób próbuje tymi okrzykami coś udowodnić, to próżne starania. Nic nie osiągną - mówił dwa lata temu "Gazecie" ówczesny prezes, obecnie wiceprezes Legii Leszek Miklas.
Stowarzyszenie, które w statucie ma wpisane m.in. "wytwarzanie atmosfery zaufania i szacunku do klubu" i "przyczynianie się do poprawy atmosfery na trybunach", nie reagowało na festiwal bluzgów na trybunach, zniechęcało kibiców do przychodzenia na mecze Legii, było głuche na prośby trenerów i piłkarzy narzekających na fatalną atmosferę.
SKLW zaproponowało też pomoc prawną zatrzymanym przez policję 700 osobom, które w większości bez biletów chciały dostać się dwa lata temu na derbowy mecz z Polonią. - Zatrzymani obrzucili policjantów kamieniami i racami. Mieli przy sobie ochraniacze na zęby, kastety, nóż, kominiarki, race świetlne, widelce, łańcuchy rowerowe i gaz obezwładniający - mówił wtedy "Gazecie" wiceminister spraw wewnętrznych Adam Rapacki.
Twarda polityka klubu i zapowiedzi, że stadion zapełni się niebawem tysiącami "normalnych" kibiców, nie sprawiły, że na trybunach zaczęło być głośno, ale kulturalnie.
Legia miękła od kilku miesięcy. Cofnęła prawie wszystkie (poza jednym) klubowe zakazy stadionowe, choć kilka tygodni temu prezes Kosmala zapowiadał, że "amnestia" będzie bardzo trudna. Wróciła do herbu, który kibole uważali za swój, choć przez cztery lata promowała inny. Prezes na stadionie spotkał się z kibicami. Zarząd, który zapowiadał, że ceny biletów na nowym stadionie nie zmienią się do końca sezonu, uległ. Na życzenie SKLW wprowadził program lojalnościowy, dzięki któremu wejściówki będą tańsze.
Klub zobowiązał się też do zbudowania co najmniej jednego "gniazda" dla wodzireja (zdemontowano je po październikowych okrzykach "Starucha": "Jeszcze jeden!"). Umożliwi też podłączenie na trybunie ultras sprzętu nagłaśniającego (niezależnego od stadionowego), a także zagwarantuje uczestniczenie w meczach 30 osobom wskazanym przez SKLW, odpowiedzialnym za doping i oprawy. Dopiero w podpisanej wczoraj wersji zaznaczono, że muszą oni mieć wykupione bilety lub karnety.
Co Legia dostaje w zamian? Kibice zobowiązują się dopingować bez łamania prawa, bez treści "rasistowskich, nazistowskich, komunistycznych, faszystowskich i wulgarnych". "Stowarzyszenie zobowiązuje się do dołożenia wszelkich starań w celu nienarażania klubu na odpowiedzialność cywilną, karną bądź dyscyplinarną". Ma też uczestniczyć w nieokreślonych działaniach promocyjnych na rzecz klubu.
Nie jest tajemnicą, że od kilku miesięcy na zakończeniu sporu zależało politykom rządzącym Warszawą. W negocjacjach pośredniczyła przewodnicząca rady miasta Ewa Malinowska-Grupińska, zaangażowali się m.in. prezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz i poseł PO Andrzej Halicki. Miasto buduje Legii stadion za niemal pół miliarda złotych. Za dziesięć dni zostanie rozegrany pierwszy mecz przy trzech nowych trybunach dla 25 tysięcy widzów.
http://www.sport.pl/sport-warszawa/1,12 ... _SKLW.html
No i życie dopisało komentarz do przedstawionej w klasycznym stylu Czerskiej akcji "Widelec"
Prokuratura została znokautowana - mówią eksperci o orzeczeniu w sprawie zamieszek w stolicy.
Piłkarskie derby Polonia - Legia z 2 września 2008 r. zaowocowały zatrzymaniem 752 osób. 680 przedstawiono zarzuty czynnego udziału w zbiegowisku publicznym (art. 254 k.k. w zw. z art. 57 par. 1 k.k.). Działania służb kibice nazwali "akcją widelec" twierdząc, że jedynym niebezpiecznym narzędziem, jakie skonfiskowała policja, był właśnie... plastikowy sztuciec.
Udział w zbiegowisku
W lutym, po ponad 3 latach od tego zajścia, Sąd Rejonowy w Warszawie wobec niemal 200 osób umorzył postępowanie, nie dopatrując się w ich działaniach przestępstwa zarzucanego przez prokuraturę. To kolejne umorzenie w tej sprawie. Sąd uznał, że spotkanie kibiców, do którego doszło przed meczem Polonia ? Legia, nie było zbiegowiskiem w myśl art. 254 par. 1 k.k. Zgodnie z tym przepisem, "kto bierze czynny udział w zbiegowisku, wiedząc, że jego uczestnicy wspólnymi siłami dopuszczają się gwałtownego zamachu na osobę lub mienie, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3".
Nie było żadnego zamachu na mienie lub inne osoby, dokonywanego wspólnie. Sąd wyjaśnił, na czym polega czynny udział, uznając, iż w tej sprawie nie może być o nim mowy.
Co więcej, krytycznie odniósł się do aktu oskarżenia, stwierdzając, iż prokurator rozumiał ww. przestępstwo w myśl nieobowiązującego art. 275 par. 1 k.k. z 1969 r., bierne zachowania oskarżonych uznając za czynny udział - wyjaśnia doktor Marcin Warchoł z Katedry Postępowania Karnego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego.
Również czas oczekiwania na wynik postępowania jest zdaniem ekspertów nie do zaakceptowania.
To jest strata pieniędzy podatników, żeby taką sprawę ciągnąć tyle lat. Nie dziwię się, że później polskie sądy wskazywane są jako te, w których przewlekłość postępowania jest czymś nagminnym - podkreśla prof. Genowefa Grabowska z Uniwersytetu Śląskiego.
Brak znamion
Choć sprawa została umorzona, niektórzy z oskarżonych przyznali się do winy i zgodzili na dobrowolne poddanie się karze.
To przyznanie się jest jednak pozbawione wartości, gdyż nie można przyznać się do czynu, który nie jest przestępstwem - wskazuje Marcin Warchoł.
Prokuratura nie zgodziła się jednak z argumentacją sądu rejonowego, który umorzył postępowanie.
Wszystkie decyzje o umorzeniu zostały zaskarżone przez prokuraturę. Nie ma co do nich jeszcze decyzji sądu drugiej instancji - wyjaśnia prokurator Monika Lewandowska, rzecznik prasowy Prokuratury Okręgowej w Warszawie.
Konsekwencje zawodowe
Mimo to, zdaniem prawników, opisywana sprawa stanowi przykład porażki policji i prokuratury.
Doszło do jednoczesnego zatrzymania największej po okresie stanu wojennego liczby osób. Wobec większości łamano w trakcie przesłuchania elementarne prawa obywatelskie, obrażano, niektórych bito, rozbierano do naga, stosowano groźby w celu uzyskania obciążających wyjaśnień - podaje doktor Warchoł.
Przyznam, że nie słyszałam o takim przypadku, aby w jednym postępowaniu umorzyć postępowania wobec aż 200 osób - wtóruje prof. Genowefa Grabowska.
Prokuratorowi nawet wtedy, kiedy posłuży się niewłaściwym przepisem, trudno udowodnić, że zrobił to w określonym celu. Jeżeli jednak prokurator, który źle pracuje, będzie miał więcej wpadek, może zostać mu to wytknięte podczas oceny okresowej. W tym przypadku sąd znokautował prokuratora i prokuraturę, i to 200 razy - dodaje prof. Grabowska.
http://www.konieciti.pl/content/view/130/2/
Jak widzicie, strona o powyższym, adresie została jakiś czas temu (13.03) reaktywowana. Niżej okoliczności:
http://zyleta.info/?p=3660
